Lucy Steen van der Schuit

Daar stond hij groot en stoer te staan

alsof hij op me stond te wachten

de struiken er om heen zij lachten

en lieten mij snel verder gaan

Hij voelde heerlijk zongewarmd

ik leunde zacht tegen hem aan

kon zo wel uren blijven staan

zijn oude lijf ontroerd omarmd

Een hoogte van drie mensen lang

zijn groeven duizend eeuwen meer

een menhir in God's Franse tuin

een keltisch wonder van weleer

Breizh